ولنتاین

چند روزی بود با خودم فکرمیکردم ولنتاین برام کادو میخره یا نمیخره

اگه میخره چی میخره.

تو مدت آشنایی همیشه این فکر رومیکردم

اما الان چند سال هست فکر میکنم کاش ولنتاین فقط خودش بود

رسم ما آدمها همینه ظالم هستیم ونامرد

کسایکه دوستمون دارند رو قدرشون رو نمیدونیم

کسایکه دوستمون دارند رو دوست نداریم

اما تا از دستشون میدیم یادمون میوفته دوستش داشتیم.

البته نه هر از دست دادنی.

گاهی از دست دادنها موهبتی هست تا طرف مقابل رو بشناسیم و ببینیم چقدر روی قول و قراری که اوایل

آشنایی بهم دیگه داده بودیم پایبند هستیم.

شب والنتاین خواستم این مطلب روبنویسم اما حس نوشتن نداشتم و ترجیح دادم اینبار من به دیدن عشم بروم

سر خاک